Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Αερόβια VS αναερόβια άσκηση.

Είναι γνωστό πως η άσκηση ωφελεί τον ανθρώπινο οργανισμό, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά-πνευματικά. Αν και κατά γενικό κανόνα, η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ενστερνίζεται την ιδέα της συστηματικής γυμναστικής και προπόνησης, εντούτοις, παρουσιάζεται -θεωρητικά τουλάχιστον και πρακτικά- σκόπιμο να αναφερθούν τα οφέλη της αερόβιας (για αρχή) προπόνησης, καθώς και να επιτευχθεί μία σύγκριση μεταξύ των 2 ειδών, αερόβιας και αναερόβιας.

Προκειμένου να παρουσιαστεί σαφής και πλήρης εικόνα περί του τι πρόκειται για ''αερόβια'' μορφή προπόνησης, αναφέρεται, και σύμφωνα με τον γενικό ορισμό, πως αποτελεί τέτοια η ικανότητα παραγωγής έργου, για μεγάλο χρονικό διάστημα και με την επιστράτευση του αερόβιου μηχανισμού, ενώ αντιθέτως αναερόβια είναι η μορφή άσκησης όπου παράγεται επίσης έργο, για μικρό όμως χρονικό διάστημα, με μειωμένη ή και ελάχιστη οξυγόνωση των ιστών, κοινώς, παράγεται έντονο έργο σε μικρό διάστημα και με καλύτερα αποτελέσματα! 

Είναι εύκολο να κατανοήσουμε λοιπόν ότι και τα 2 είδη άσκησης αποτελούν μορφές εκγύμνασης του ανθρώπινου σώματος όπου το τελευταίο υποβάλλεται σε μία διαδικασία εγρήγορσης και όπου παράγεται εφίδρωση δηλαδή παραγωγή ιδρώτα, ο οποίος εκκρίνεται από τους «ιδρωτοποιούς» αδένες του δέρματος των ανθρώπων, με την διαδικασία της εφίδρωσης, και αποβάλλονται μέσω αυτού όλες οι περιττές οργανικές ουσίες και κατ' αυτόν τον τρόπο αποτοξινώνεται ο οργανισμός.

Η μορφή αεροβικής άσκησης περιλαμβάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα που διαρκεί πάνω από 45'' και χαρακτηρίζεται από ήπια ένταση και μεγάλη διάρκεια, συνήθως 30 έως 40 λεπτά. Ενεργοποιείται έτσι ο μεταβολισμός και το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως η θερμιδική απώλεια ως αποτέλεσμα της καύσης και εν λόγω διαδικασίας των 30 λεπτών, είναι δυνατόν να φτάσει και τις 300 θερμίδες! Αυτονόητο ότι πιο δύσκολοι τύποι αερόβιας και υψηλότερης έντασης μπορούν να οδηγήσουν στην απώλεια έως και 500 θερμίδων!

Μετά από ένα πρόγραμμα τέτοιας αεροβικής άσκησης, ο βασικός μεταβολικός ρυθμός παραμένει ενεργός και σε υψηλά επίπεδα για 2 με 3 ώρες και μετά την προπόνηση, με πολλά λόγια το ανθρώπινο σώμα συνεχίζει να «καίει» θερμίδες. Η αλήθεια είναι πως, αν και το συγκεκριμένο είδος προπόνησης δεν προσφέρει ιδιαιτέρως μεγάλες καύσεις για τον οργανισμό, έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα: τη συμμετοχή των λιπαρών οξέων στην παραγωγή ενέργειας, γι' αυτό και μία τέτοια προπόνηση μέτριας έντασης που βρίσκεται μεταξύ 50% και 65% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας (καρδιακοί παλμοί) έχει ως αποτέλεσμα την ενεργότερη συμμετοχή λίπους στην καύση και παραγωγή ενέργειας. Πολλές φορές ιδίως ακούμε μάλιστα πως η πρωινή αερόβια άσκηση, δίχως κατανάλωση τροφής πριν από αυτήν, συμβάλλει στην ταχύτερη απώλεια λίπους. Βασική προϋπόθεση φυσικά, η εν λόγω προπόνηση να είναι μέτριας έντασης ώστε να αποφεύγεται η καταπόνηση αλλά και η υπερβολική κούραση του οργανισμού που προέρχεται ακριβώς από το γεγονός της έλλειψης τροφής και ιδίως υδατανθράκων, επομένως ο οργανισμός χρησιμοποιεί τα ίδια αποθέματα λίπους για να "κινηθεί".

Όσον αφορά την αναερόβια μορφή άσκησης, αυτή χαρακτηρίζεται, όπως προειπώθηκε, από πολύ μικρή διάρκεια και πολύ υψηλή ένταση. Παραδείγματα τέτοιων ασκήσεων είναι οι προπονήσεις με αντίσταση, οι διαλειμματικές ασκήσεις κλπ. Η ενεργειακή δαπάνη στην περίπτωση αυτή είναι της τάξεως από 85% έως 95% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας, ανάλογα πάντα με το επίπεδο του κάθε ατόμου. Μετά από προπόνηση με αντιστάσεις ο βασικός μεταβολικός ρυθμός μπορεί να αυξηθεί δεδομένου ότι χτίζονται περισσότεροι μύες. Ο μυς είναι πιο ενεργός μεταβολικά σε σύγκριση με το λίπος, έτσι τα άτομα με περισσότερο αναπτυγμένη μυϊκή μάζα, συνήθως έχουν υψηλότερο μεταβολικό ρυθμό. Η αύξηση της μυϊκής μάζας βοηθά έμμεσα στην καύση του σωματικού λίπους, κυρίως μέσω της αύξησης του βασικού μεταβολισμού.

Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγούμαστε μέσω της ανωτέρω σύγκρισης είναι πως, ενώ η αερόβια άσκηση έχει μεγαλύτερη κατανάλωση θερμίδων κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, έχει μικρότερη συνολική δαπάνη. O λόγος δεν είναι άλλος από τη μικρότερη μεταβολική λειτουργία. Οι άνθρωποι που γυμνάζονται κυρίως με αντιστάσεις έχουν μεγαλύτερες και καλύτερες συνολικές καύσεις, αφού τα οφέλη της άσκησης δεν σταματούν μετά το τέλος της προπόνησης.


Χαρακτηριστικά, οι γυμναστές και προπονητές προτείνουν την αερόβια άσκηση ως «εργαλείο» καύσης αφού εν προκειμένω, αυτό που συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία είναι το λίπος, ενώ στην περίπτωση των δραστηριοτήτων υψηλής έντασης, τα αποθέματα λίπους είναι η τελευταία επιλογή δεδομένου ότι το κύριο μέσο είναι τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) και οι υδατάνθρακες. Αποτελεί προσωπική επιλογή του καθενός το πως θα συνδυάζει τα 2 είδη προπόνησης και δεδομένης της έλλειψης χρόνου στη σημερινή εποχή, έχει τη δυνατότητα να διαμορφώνει το πρόγραμμά του όπως αυτό επιθυμεί, για τα μέγιστα καλύτερα και ποιοτικότερα αποτελέσματα. Η άσκηση είναι τρόπος ζωής εξάλλου, και θα πρέπει να οδηγεί σε θετική σκέψη όλους τους ανθρώπους.

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Τενοντίτιδα καρπού. Αιτίες και θεραπεία.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αναδεικνύει συχνά παθήσεις, οι οποίες γίνονται της «μόδας» και απαντώνται όλο και συχνότερα, λόγω της αλλαγής των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας και τη μεταβολή των καθημερινών μας συνηθειών. 
Η πάθηση λοιπόν κατατάσσεται στις λεγόμενες παθήσεις από υπέρχρηση, παθήσεις που οφείλονται δηλαδή στην εκτέλεση πολλών επαναλαμβανόμενων κινήσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι κινήσεις που εκτελούνται κατά τη χρήση του mouse του υπολογιστή ή τη δακτυλογράφηση ενός κειμένου, κινήσεις που επαναλαμβάνονται εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Τα συμπτώματα της νόσου είναι κυρίως ο πόνος κατά μήκος της διαδρομής του πάσχοντος τένοντα, ο οποίος μπορεί να αντανακλά και προς τα πάνω σε όλο το άκρο, πόνος που προκαλείται κατά την κίνηση που εκτελεί ο συγκεκριμένος τένοντας. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις ο πόνος επιμένει και κατά την ηρεμία ή και τις νυχτερινές ώρες. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και κριγμός , δηλαδή μία αίσθηση τριξίματος κατά την κίνηση.
Με τον όρο τενοντίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή ενός τένοντα. Οι τένοντες είναι οι ινώδεις ιστοί που συνδέουν τους μυς με τα οστά, με τον ίδιο τρόπο που κινείται μία μαριονέτα από τους σπάγκους από τους οποίους κρέμεται.
Οι τένοντες αυτοί μεταφέροντας την κίνηση, αναγκάζονται να γλιστρούν μέσα από στενά κανάλια που τους κρατούν στη θέση τους και συχνά τους εξαναγκάζουν σε γωνιώσεις. Έτσι όταν οι τένοντες αναγκαστούν να δουλέψουν έντονα και παρατεταμένα ερεθίζονται και δημιουργούν μία τοπική φλεγμονή που αποκαλείται τενοντίτιδα ή πιο σωστά τενοντοελυτρίτιδα, γιατί η φλεγμονή δημιουργείται στο περίβλημα του τένοντα το έλυτρο. 
Η μυϊκή υπερλειτουργία είναι η κύρια αιτία της τενοντίτιδας. Όταν ο μυς "δουλεύει" παραπάνω από τις δυνατότητές του, ο τένοντας κουράζεται και δημιουργείται φλεγμονή. Συνήθως, τα άτομα ξεκινούν ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή αυξάνουν το επίπεδο των ασκήσεων τους και αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα τενοντίτιδας. Ο τένοντας αδυνατεί να προσαρμοστεί στο νέο επίπεδο δραστηριότητας και αυτή η κατάχρηση οδηγεί με τη σειρά της σε φλεγμονή και τενοντίτιδα. 


Οι πιο συνηθισμένες αιτίες

-Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, κυρίως των χεριών, που κάνουν όσοι εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, οι αθλητές και όσοι ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες.
-Αν χτυπήσετε σε κάποια άρθρωση, μπορεί να τραυματιστεί ο τένοντας ή ακόμη και να «σπάσει» (ρήξη του τένοντα).
-Οι ηλικιωμένοι παρουσιάζουν συχνότερα τενοντίτιδες και κυρίως στους ώμους, επειδή με την πάροδο του χρόνου οι τένοντες εκφυλίζονται και συγκεντρώνουν άλατα ασβεστίου, με αποτέλεσμα να χάνουν την ελαστικότητα και την ευκινησία τους.
-Προδιάθεση για τενοντίτιδες έχουν και όσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ουρική ή ρευματοειδή αρθρίτιδα, ερυθηματώδη λύκο και άλλα σπανιότερα νοσήματα.
Η τενοντίτιδα «προτιμά» τους καρπούς, ιδιαίτερα όσων εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, παίζουν επαγγελματικά πιάνο ή άλλα έγχορδα μουσικά όργανα, ασχολούνται με την ενόργανη γυμναστική ή την άρση βαρών.
Οι αθλητές του τένις αλλά και όσοι κάνουν χειρωνακτική εργασία ταλαιπωρούνται από τενοντίτιδες των αγκώνων, ενώ στους κολυμβητές είναι συχνές οι τενοντίτιδες στον ώμο.
Για τη διάγνωση συνήθως είναι αρκετή η κλινική εξέταση από έναν ορθοπαιδικό. 


Θεραπεία
Ανάλογα με την περίπτωση, η τενοντίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με:
Η αντιμετώπιση στην οξεία φάση συνίσταται σε περιορισμό της χρήσης του άκρου ή ανάλογα με τη βαρύτητα και πλήρη ακινητοποίηση σε ειδικό νάρθηκα. Συνήθως συνίσταται επίσης παγοθεραπεία και λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. 
Φαρμακευτική θεραπεία (με αντιφλεγμονώδη φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα ή με ενδομυϊκές ενέσεις). 
Η τοποθέτηση πάγου για το πρώτο 24ωρο ή 48ωρο μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Με βαθιά υπεραιμία (π.χ. με παγοθεραπεία- τοποθέτηση πάγου πάνω στην τραυματισμένη περιοχή κ.λπ. Η εφαρμογή τους δε θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 με 15 συνεχόμενα λεπτά ανά δίωρο. Μετά το πρώτο 48ωρο συνιστάται αντίθετα η χρήση ζεστών επιθεμάτων ή τα ζεστά μπάνια.
Βασικό "εργαλείο" για την αντιμετώπιση τής τενοντίτιδας είναι η φυσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις φόρτισης και χαλάρωσης των μυών.
Με την πάροδο της οξείας φάσης παραμένει πάντα μια ευαισθησία της περιοχής, με αποτέλεσμα η επιστροφή στην εργασία να συνοδεύεται συχνά από υποτροπές, οι οποίες μπορεί να ταλαιπωρούν για πολύ καιρό. Η λύση θα δοθεί από την τροποποίηση των συνηθειών σας. Θα πρέπει να προσέξετε ιδιαίτερα τη στάση σας και κυρίως το ύψος της καρέκλας που κάθεστε όταν δουλεύετε στον υπολογιστή. 
Τέλος ένας ειδικά διαμορφωμένος νάρθηκας ακινητοποίησης που θα φοράτε κατά τις νυχτερινές ώρες μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις που επιμένουν, μπορείτε να συζητήσετε με το γιατρό σας την πιθανότητα τοπικής έγχυσης κορτιζόνης. Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης για να υποχωρήσει γρήγορα η φλεγμονή, σε περίπτωση που η άρθρωση κινδυνεύει να πάθει αγκύλωση.
Τέλος συγκεκριμένοι τύποι  τενοντίτιδας όπως η τενοντίτιδα De Quervain μπορεί να βρουν μόνιμη λύση με χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία απελευθερώνονται υπό τοπική αναισθησία οι τένοντες που πάσχουν.

ΠΡΟΛΗΨΗ
Προληπτικά μπορούμε να εφαρμόζουμε πάγο κάθε 2 ή 3 μέρες προκειμένου να διώξουν τυχών φλεγμονές που πάνε να δημιουργηθούν.

Όταν η τενοντίτιδα περάσει, πρέπει να κάνουμε κάποιες ασκήσεις να δυναμώσουμε τους καρπούς ώστε να μην επανέλθει.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Εξετάσεις ζωνών στην σχολή μας.

Την Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015 πραγματοποιήθηκαν οι εξετάσεις ζωνών στο Taekwondo στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου μας. Αθλητές και αθλήτριες από όλες τις ζώνες και ηλικίες έδωσαν το παρόν με τον καλύτερό τους εαυτό. Στο τέλος ακολούθησε η παρουσίαση του 13ου poomsae Sipjin από τον δάσκαλο των παιδιών.

Συγχαρητήρια παιδιά! 

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Συμμετοχή και νίκες στο Scorpions & Trials (7/6/2015).

Την Κυριακή 7 Ιουνίου έγινε στην Αθήνα στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού σταδίου η διοργάνωση Scorpions & Trials στο kick boxing. 
Ο Σύλλογός μας συμμετείχε με 5 αθλητές:
Τον Καπετσώνη Παναγιώτη που νίκησε με θεαματικό νοκ άουτ (στον 1ο γύρο).
Τον Καραπατή Δημήτρη που νίκησε μετά από έναν πολύ σκληρό αγώνα. 
Τον Γιώργο Τσάμη που έκανε 2 αγώνες και νίκησε και στους δύο. 
Τον Μαργαρώνη Χρήστο που βγαίνοντας με άδεια από την μονάδα που υπηρετεί, αγωνίστηκε με έναν πολύ σκληρό αντίπαλο και ο αγώνας έληξε ισόπαλος. 
Τον Ψηλό Νίκο που μετά από μια καλή εμφάνιση ηττήθηκε στις λεπτομέρειες. 
Οι προπονητές του Συλλόγου έμειναν ικανοποιημένοι από την απόδοση των αθλητών τους.

Σημειωτέον ότι ο Σύλλογος καλλιεργεί τα αθλήματα του Taekwondo, Kick boxing και Grappling. Οι προπονητές του Στράτωνος είναι διπλωματούχοι του Τ.Ε.Φ.Α.Α. Θεσσαλονίκης, Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Ο Στράτων είναι ο μόνος Σύλλογος στην πόλη μας που ο προπονητής είναι διπλωματούχος της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού με ειδικότητα στο Kick boxing.